Wiersze wybrane - Halina Poświatowska 2

mam ciebie w roztańczonej krwi

w zębach

nitkami nerwów związanych w supeł

czuję - złotą namiętność twojego ciała

przeciągam po nim ręką

lekko

lekko

gnę się

zewsząd

z końca aż do początku

i znów

do końca

jestem

pośrodku ciebie

wspięta nad tobą

ten pocałunek
pachniał jak rozgryziona łodyga maku
czerwono posypał się z warg
zakwitł
w miękkim wgłębieniu dłoni
kiedy wspiełam się na palce
dzwonił
w dojrzałym polu
lecz wtedy
nie było już mnie
znikłam
w tym złotym pocałunku

 

wło­sy nie tań­czą nie sprze­cza­ją się z wia­trem nie opa­da­ją na zmar­z­nie­te uszy nie wa­bią pal­ców ani pta­ków roz­sy­pa­ne na chłod­nej po­dusz­ce nie pło­szą snu sze­le­stem w srebr­nym desz­czu nie mok­ną nie drżą na bia­łym łóż­ku leżą wy­sty­głe głu­che i je­śli kwiat - to obco je­śli uśmiech - obo­jęt­nie słoń­ce z nie­ba ode­szło na pal­cach to już noc